Εύκολο άνοιγΧΑΧΑ

Οι –πολύ– παλιότεροι θα θυμάστε το ZWAN. Εκείνο το μίνι τενεκεδάκι με περιεχόμενο που η προέλευσή του ήταν πάντα ένα μυστήριο. Πιστεύω ότι επρόκειτο για πολτοποιημένες ανθρώπινες γλώσσες επικαλυμμένες με μια λεπτή στρώση γλίτσας. Το ZWAN άνοιγε με κλειδί. Είχε ένα κλειδί στα πλαϊνά, που το χρησιμοποιούσες για να “ξετυλίξεις” ένα έλασμα που άνοιγε στα δύο την κονσέρβα. Λοιπόν, αν για κάποιο λόγο έκανες μαλακία με εκείνο το κλειδί, δεν έτρωγες ποτέ. Continue reading Εύκολο άνοιγΧΑΧΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΠΡΟΦΙΛ.

Λοιπόν.

Υπάρχει κάποια λογική πίσω από τη χρησιμοποίηση κοινού λογαριασμού με την γκόμενά σου ή με τον γκόμενό σου στο Facebook;

Αδυνατώ να βρω οποιοδήποτε λογικό επιχείρημα που να στηρίζει επαρκώς αυτή την παράνοια που σε κάνει να έχεις δύο ονόματα και δύο επώνυμα. Είσαι χαρακτήρας του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες στα “Εκατό Χρόνια Μοναξιά”; ΟΧΙ. Είσαι ηθοποιός σε μεξικανικό σίριαλ; ΟΧΙ. Είσαι βλαμμένος; ΝΑΙ.  Continue reading ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΠΡΟΦΙΛ.

Μύξες, μύξες, μύξες

Γενικά δεν μου αρέσει να γράφω μεγάλα κείμενα, εκτός και αν αυτό που θέλω να γράψω είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό, όπως για την καταραμένη περίπτωση που αρρωσταίνεις όποτε είναι γιορτές ή/και έχεις άδεια από τη δουλειά.  Continue reading Μύξες, μύξες, μύξες

Ε, ντρΟΠΥΥ

Σήμερα ξύπνησα πιο νωρίς το πρωί, γιατί έπρεπε να πάω στον ΕΟΠΥΥ και όταν πρέπει να πας στον ΕΟΠΥΥ και είσαι εργαζόμενος οφείλεις να ξυπνήσεις πιο νωρίς το πρωί ώστε να πας εκεί από τους πρώτους γιατί πρέπει να ξεμπερδέψεις γρήγορα και αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες προτάσεις που έγραψα ποτέ.  Continue reading Ε, ντρΟΠΥΥ

V for VoitheiaMalakaPosStamataneTaSki

Κάθε χειμώνας που έρχεται μου φέρνει στο νου τις όμορφες στιγμές που κατρακυλούσα σε όλη την πλαγιά προσπαθώντας να μάθω σκι. Ωραία ήταν. Πήγαμε παρέα ολόκληρη, αλλά εγώ είχα τη φαεινή ιδέα να εμπιστευθώ τον φίλο μου τον Άρη, που είχε ήδη μια εμπειρία με το θέμα σκι ενώ όλοι οι υπόλοιποι ήμασταν άσχετοι με το άθλημα και κοιταζόμασταν μεταξύ μας σαν τσομπαναραίοι. Τέλος πάντων, αυτό παιδιά να το θυμάστε: δεν έχουν πάντα δίκιο οι καλύτεροι φίλοι μας, κάποιες φορές πρέπει απλά να κουνάς το κεφάλι και να τους λες “ναι, ναι, μμμ, ΟΚ” και μετά να κάνεις αυτό που σου λέει το ένστικτό σου.  Continue reading V for VoitheiaMalakaPosStamataneTaSki

How about Leonidas?

Είναι γεγονός πως αρκετοί συνάνθρωποι και συμπατριώτες μας νιώθουν πολύ συχνά μια μεγάλη, ζωτικής σημασίας απ’ ό,τι καταλαβαίνω, ανάγκη να δηλώσουν περήφανοι που είναι Έλληνες. Είναι μεγάλη η χαρά τους και ως τέτοια πρέπει να εκδηλωθεί παντοιοτρόπως (μην κοιτάτε που γράφω δύσκολες λέξεις, είναι γιατί ξέρω ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν τις γνωρίζουν κι έτσι θα παρατήσουν αυτό το κείμενο προτού συνειδητοποιήσουν ότι τους κοροϊδεύω).  Continue reading How about Leonidas?

«Πώς σας φαίνεται το φαγητό;»

Ένα πράγμα που ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβω είναι με ποια κριτήρια επιλέγουν οι σερβιτόροι τη στιγμή που θα σε ρωτήσουν πώς σου φαίνεται το φαγητό. Μετά και την τελευταία μου γαστρονομική εμπειρία σε εστιατόριο, είμαι βέβαιος πως παραμονεύουν πίσω από τα πορτάκια της κουζίνας και περιμένουν πότε θα μπουκωθείς ολότελα με φαγητό για να έρθουν τρέχοντας στο τραπέζι σου. Continue reading «Πώς σας φαίνεται το φαγητό;»