Εύκολο άνοιγΧΑΧΑ

Εύκολο άνοιγΧΑΧΑ

Οι –πολύ– παλιότεροι θα θυμάστε το ZWAN. Εκείνο το μίνι τενεκεδάκι με περιεχόμενο που η προέλευσή του ήταν πάντα ένα μυστήριο. Πιστεύω ότι επρόκειτο για πολτοποιημένες ανθρώπινες γλώσσες επικαλυμμένες με μια λεπτή στρώση γλίτσας. Το ZWAN άνοιγε με κλειδί. Είχε ένα κλειδί στα πλαϊνά, που το χρησιμοποιούσες για να “ξετυλίξεις” ένα έλασμα που άνοιγε στα δύο την κονσέρβα. Λοιπόν, αν για κάποιο λόγο έκανες μαλακία με εκείνο το κλειδί, δεν έτρωγες ποτέ.

Θα έλεγε κανείς ότι από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια και πλέον λογικά το packaging design στο χώρο των τροφίμων θα έχει βελτιωθεί όσον αφορά στην ευχρηστία των συσκευασιών… ΑΡ. ΧΙ. ΔΙΑ.

Η τελευταία φορά που εγώ προσωπικά, ως Κάζι και ως ανθρώπινη οντότητα, άνοιξα εύκολα συσκευασία με “Εύκολο άνοιγμα” ήταν ποτέ. Μάλιστα, έχω φτάσει σε ένα ακλόνητο συμπέρασμα, που κάθε φορά επιβεβαιώνεται: όποτε διαβάζεις “εύκολο άνοιγμα” πρέπει να αποφεύγεις πάση θυσία το συγκεκριμένο προϊόν. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να μείνεις νηστικός, να εκνευριστείς, να ουρλιάξεις και τελικά, ανήμπορος να βρεις άλλη λύση, να σκοτώσεις όλους τους εργαζομένους της μονάδας τυποποίησης.

Στην αρχή όλα ξεκινούν όμορφα. Βγάζεις τη συσκευασία του μπέικον από το ψυγείο, σφυρίζοντας ανέμελα. Διαβάζεις “εύκολο άνοιγμα”, βλέπεις το βελάκι που δείχνει πάνω δεξιά, οπότε ψάχνεις να βρεις τη γωνία. Αλλά δεν τη βρίσκεις. Τι στο καλό; “Κάποιο λαθάκι θα έγινε στο εργοστάσιο”, σκέφτεσαι, αθώε. Στριφογυρίζεις το πακέτο στα χέρια σου περίπου 80 φορές σαν να είναι fidget spinner, κι όταν επιτέλους αποδέχεσαι με δάκρυα οργής ότι αυτήν τη φορά η συσκευασία για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν έχει το ίδιο σύστημα με την προηγούμενη εβδομάδα, απλώς αρπάζεις νευριασμένος ένα μαχαίρι και τη σφάζεις, ψελλίζοντας στίχους των Cannibal Corpse.

Πάρε άλλο παράδειγμα. Τοματοπολτός. Πουμαρό. Όπως και να το πεις, αυτό το ηλίθιο κουτάκι επιμένει ακόμα, εν έτει 2017, ότι πρέπει να κόψεις την γωνίτσα για να το ανοίξεις και να φτιάξεις σάλτσα. Σου δείχνει ακόμα και τις διακεκομμένες γραμμές που τις θυμάσαι από τότε που η γιαγιά σου ζούσε, στην επικαιρότητα ήταν το σκάνδαλο Κοσκωτά και στα γήπεδα έπαιζαν μπάλα παίχτες με ονόματα όπως Τουρσουνίδης, Μπορμπόκης και Σαργκάνης.

Μαλάκες, έχουμε 2017. Δεν γίνεται να μας λέτε “πάρε ψαλιδάκι και κόψε τη γωνίτσα”! Άμα είναι έτσι να πετάξουμε και τα ηλεκτρονικά πλυντήρια ρούχων και να τρίβουμε λευκά φανελάκια ΜΙΝΕΡΒΑ στη σκάφη με το Tide.

Long story short, δεν είναι πραγματικά “εύκολο άνοιγμα” αν δεν κόψεις το δάχτυλό σου με τη συσκευασία ή δεν σπάσεις ένα δόντι προσπαθώντας να την ανοίξεις. Ίσως –ίσως λέω– να πρόκειται για ένα είδος επιστημονικού πειράματος, στο οποίο ανθρωπολόγοι και ψυχολόγοι έχουν συνεργαστεί για να πείσουν τα εργοστάσια να δημιουργούν συσκευασίες που θα μας αναγκάζουν να πολεμάμε για την τροφή μας. Με αυτόν τον τρόπο, παραμένουμε πιστοί στα αρχέγονα ένστικτα χωρίς να αλλοιώνεται η υπόστασή μας από τις ευκολίες της σύγχρονης ζωής.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.